De boot die bij ons aan het steiger ligt met pech geeft s’-ochtend te kennen dat hij terug naar België gaat, omdat hij heeft gehoord dat er verschrikkelijk veel rommel in de Franse kanalen ligt. Hij heeft dat van iemand die ook aan dit steiger heeft gelegen. We laten nog weten weten dat dit echt niet waar is, maar hun besluit staat vast. We besluiten met elkaar het stuk naar Perronnes te varen. Hierin zitten behoorlijk wat sluizen en met drie boten gaat dat misschien wat vlotter. Dit stuk varen is niet een van de mooiste stukjes van Frankrijk.

Effe een koekje voor we vertrekken		De boot een beetje droogmaken

We gooien om 10:25uur los en ploeteren door de blubber naar de eerste sluis. Deze laat net een jacht uit en wij kunnen gelijk met een spits invaren . De spits gaat iets verderop langs de kant en we doen de rest van de sluizen met z’n drieën.

We gaan omlaag, dus  makkelijk sluizen

Een viswedstrijd dus langzaam voorbij varen			Op een drijvende bolder staat de Molecuul nog geregistreerd

		We zijn weer in België

Het gaat niet zo snel want de andere boot vaart erg langzaam omdat zijn waterslot niet van het juiste type is. Ik roep alle sluizen op en over de bediening hebben we niets te klagen. Onderweg zien we dat er in verschillende dorpen feesten zijn. Uiteindelijk bereiken we sluis Fresnes om15:35 uur (laatste sluis in Frankrijk) en gaan ik en Joop iets sneller varen, want we willen zeker sluis Péronnes halen die maar tot 6 uur draait. Precies half zes zijn we bij sluis Péronnes en roepen we de sluis op. Ze hebben volgens mij niet zo veel zin meer om te draaien, maar na een tijdje gaat hij toch open. Dit is een vrij diepe sluis zonder drijvende bolders. Als we in de sluis liggen komt ook onze medereiziger aan en er komt nog een polyester boot van een meter of 7 bij. Met z’n vieren schutten we 6 meter omhoog. Als we bijna boven zijn loopt er een touw vast bij de polyester boot, waardoor zijn achterschip bijna onderwater wordt getrokken. Mar drukt op de toeter en uiteindelijk komt de sluiswachtster poolshoogte nemen, natuurlijk veel te laat. In dit soort sluizen hoort de sluiswachter goed op te letten en de sluis bij problemen te stoppen. Gelukkig is het touw net voordat de boot zou vollopen losgekomen en schiet de boot omhoog. Ik denk dat deze mensen er een trauma van zullen overhouden. We verlaten de sluis en varen het meer op naar de jachthaven. We worden daar door de eigenaar ontvangen en vastgemaakt.

Le Grand Large is een kunstmatig meer van 50 ha, aangelegd in het zog van het kanaal. Deze recreatieplas wordt gebruikt voor zeilstages, maar ook Tournai Yacht Club heeft er zijn thuisbasis.

jachthaven Peronnes			F .Plaquet scheepswerf

Het Kanaal Nimy-Blaton-Péronnes verbindt Nimy bij Bergen gelegen aan het "Grand Large" meer, met Péronnes gelegen aan de Schelde. Het vormt samen met het Centrumkanaal en het Kanaal Charleroi-Brussel de verbinding tussen het Schelde en het Maasbekken.

		oude foto schip in het dok	om achterschip te lichten

We drinken een wijntje op de Molecuul en gaan naar de kantine van de Yacht-club om wat te eten. Net zoals andere jaren is het hier weer prima en veel eten. We verlaten de kantine met dikke buiken.  We maken nog een wandeling in de omgeving en gaan heel laat naar bed.

Le Grand Large	Het oude kanaal Pommeroeul-Antoing met vele sluizen

We lopen naar het oude Kanaal Pommeroeul-Antoing dat in 1826 geopend werd. Bedoeling van beide kanalen was de Borinage een goed afvoerkanaal te bieden voor zijn steenkoolmijnen door een verbinding te maken met de Schelde.