Veurne is een aangename stad met tien landelijke deelgemeenten en nauwelijks 12 000 inwoners rijk. De oude stadskern bezit een merkwaardig patrimonium met twee kerken, waarvan vooral de St. Walburgakerk zeer mooi is. Het Stad- en Landshuis zijn prachtige voorbeelden van de regionale renaissance-interpretatie, en her en der in de stad vind je particuliere gebouwen uit vooral de 18de eeuw terug, opgetrokken in de gele baksteen van de streek, en soms in een zeer mooie uitwerking. De deelgemeenten herinneren in hun oude hoeves, statige kerken, en zelfs enkele molens en een waterkasteel, aan hun rijke verleden.

De port de plaisance in Duinkerken ziet er niet aanlokkelijk uit en ligt aan een drukke snelweg. Ook hebben we over deze ligplaats geen goede verhalen gehoord. We draaien daarom bakboord uit naar Berques. Het eerste stukje is erg ondiep. De dieptemeter geeft soms maar 50cm aan. Als we Duinkerken uit zijn, wordt het dieper en is het mooi varen. Maar er zijn geen aanlegmogelijkheden.

In Berques is een steiger voor drie boten maar de boot die er al ligt, ligt breed uit en we moeten tegen elkaar aan om af te meren. De eerste boot doet ook geen poging om op te schuiven. De barbecue op de kant want het is al 6 uur geweest. We hebben hier een prachtige plek tegen de vestingmuur van Berques om te barbequen en het smaakt iedereen voortreffelijk. Ook de wijn vloeit weer rijkelijk. Na de barbecue is het te koud om buiten te zitten, dus dan maar in de boot een biertje.